|
Een publieke vrouw krijgt tenminste nog betaald voor het gebruik van haar diensten en haar lichaam. De Nederlandse politicus evenwel stelt Nederland en haar inwoners om niet ter beschikking. Zelfs betaalt zij daar zelf voor. En zij blijft zelfs werkeloos toezien wanneer zij worden misbruikt en verkracht. Zij blijft dit zelf betalen en gedogen. Landelijk is deze onbegrijpelijke houding van Nederland jegens de Amerikanen gebleken in de kwesties Irak en Afghanistan. In strijd met alle regels van staatsrecht werd een parlementair onderzoek naar de rol in de kwestie Irak omgebogen in een onderzoek door een zelf gekozen commissie. En iedereen is getuige geweest van de beschamende reacties toen zelfs deze commissie tot veroordeling kwam. Het opnieuw inzetten van Nederlandse militairen in Afhanistan had zelfs een kabinetscrisis tot gevolg. Maar hoewel het kabinet gevallen is blijven de restanten daarvan nog dagelijks nieuwe pogingen ontwikkelen om tot hernieuwde inzet te komen, en het heeft er alle schijn van dat dit gewoon weer succesvol zal blijken na het vervangen van Bos door Cohen. In de kwestie Onderbanken heeft de politiek zich vijf jaar verscholen achter de rechter. Of liever: het wachten op de rechter; in de tussentijd mocht de verkrachting gewoon doorgaan: we leven immers in een rechtsstaat en zolang de rechter dat niet heeft veroordeeld mag de burger zich niet verzetten tegen een verkrachting. Zijn trouwens de boetes nu terugbetaald aan de demonstranten die zich lijdzaam hebben verzet tegen de bomenkap? Zijn de bomen opnieuw aangeplant? Het zal jaren duren voor ze weer even hoog zijn; de verkrachting zal dus nog jarenlang voortgaan. Wordt zij tenminste betaald? Is er een ‘passende regeling’ zoals tenminste wel nog werd getroffen voor de slachtoffers van Maastricht Aachen Airport voor de jarenlange mishandeling van de omwonenden van dat vliegveld doordat er geen geluidszones waren vastgesteld? De rechter heeft nu gesproken. Alles is onrechtmatig verklaard. En wat doet de politiek? Jarenlang heeft zij ontzettend veel tijd gestoken in het probleem Onderbanken, zonder dat dit ooit ook maar één dBA vermindering heeft opgeleverd. Er is zelfs in langdurige procedure een aparte wet, een NIMBY-wet tot stand gebracht die met name was bedoeld om de verkrachting van de inwoners van Onderbanken te legaliseren. De rechter heeft de toepassing van die wet in Onderbanken nu van tafel geveegd. Alles is uiteindelijk onrechtmatig verklaard: de toepassing van die wet; de verkrachting ook van de provincie door de spontane schorsing en vernietiging van haar provinciale milieuverordening; de voorgenomen kap van zo’n twintig hectaren bos; de daadwerkelijke kap van zes hectaren van dat bos. Ongekend harde rechterlijke veroordelingen en bewoordingen daarbij zijn gevallen zoals door oud Staatsraad Van Ettekoven nog geen maand geleden uitvoerig, om niet te zeggen euforisch, is betoogd in een gezelschap van driehonderd hoogleraren, top-bestuurders en hoogste rechters op het door Binnenlandse Zaken en Justitie in de Rijksuniversiteit te Leiden betaalde feestje ter gelegenheid van vijftien jaar Algemene wet bestuursrecht. Nog nooit ging de Raad van State zo ver in zijn aanpak van de overheid: nadat deze rechter al had uitgesproken dat de geluidsoverlast onaanvaardbaar is, heeft hij de Staat nog twee keer de kans gegeven om de noodzaak daarvan aan te geven. Toen na twee keer onomstotelijk vast stond, dat dit niet mogelijk was, is de Raad van State eindelijk met beide billen zelf op de stoel van de Minister gaan zitten, en heeft na vernietiging van de beslissing op bezwaar zelf maar de NIMBY-vrijstelling ingetrokken. En met terugwerkende kracht; iets wat de Minister hardnekkig bleef weigeren. Daarmee is ook de kap van de zes hectaren, die de eigen Voorzieningenrechter van de Raad van State, professor Van Buuren, indertijd had toegelaten, uiteindelijk onrechtmatig verklaard en de daartoe met verkrachting van provincie en gemeente verleende vrijstelling ingetrokken. En wat doet nu de politiek? Ik zal het u voorspellen. Zij zal weer niet komen met een daadwerkelijke beëindiging van dit misbruik van uw gezondheid en welzijn. Wederom zullen de fraaiste beloften worden gedaan over moties, overleg met Nato, Brussel en Obama. Wederom zal minder overlast door minder of anders vliegen in het vooruitzicht worden gesteld. Wederom zal worden beloofd dat de mogelijkheid zal worden onderzocht van minder luidruchtige toestellen. Maar wederom zal het resultaat blijken, evenals in de achterliggende dertig jaar, dat er geen dBA minder overlast zal zijn. Dat de politiek willoos blijft toezien hoe u misbruikt wordt. Dat zij weigert gebruik te maken van het recht dat door de Raad van State is erkend, om enkel op grond van haar Soevereiniteit het gebruik van het Nederlandse luchtruim te ontzeggen aan al wie zich niet wil houden aan de normale regels die voor dat gebruik gelden. Ook al is dat de NATO; ook al zijn dit de Amerikanen. Daar is zelfs geen Binnenvliegregeling voor nodig. Enkel de politieke wil. Prof.mr. A.Q.C. Tak |
